De kristallijne structuur van calciet is een van de belangrijkste factoren die het ongeschikt maken voor de productie van kalk. Vergeleken met andere kalkstenen heeft calciet een hogere kristalliniteitsgraad en vertoont het een kubisch kristalsysteem. Dit maakt calciet relatief bros en vatbaar voor breuk tijdens het calcineren.
1.1 De invloed van kristalliniteit op het calcinatieproces
De hoge kristalliniteit van calciet maakt het vatbaar voor structurele breuken tijdens het calcineren. Het doel van calcineren is om het calciumcarbonaat in kalksteen te ontleden tot calciumoxide, maar een hoge kristalliniteit leidt tot interne scheuren in de kalksteendeeltjes, waardoor de algehele sterkte van de kalksteen wordt aangetast.
1.2 Problemen met de gasstroom veroorzaakt door verbrijzeling
Na het calcineren wordt calciet gemakkelijk vermalen, waardoor de gasstroom in de kalkoven wordt belemmerd. Dit leidt tot problemen bij de afvoer van uitlaatgassen, waardoor de thermodynamische balans en de gasstroombalans in de kalkoven worden beïnvloed, wat uiteindelijk een impact heeft op de kwaliteit en productie-efficiëntie van de kalk.
